De omhelzing
Mijn hart wordt omvangen, door de armen van mijn verdriet. Zijn handen grijpen me vast, trekken me naar beneden. Ik hap naar adem, de greep versterkt, zich om mijn keel. Tranen doorbreken de dijken, ze hebben vrij spel. En wanneer ik langzaam zink, mijn adem verstokt, fluistert de wind mijn naam. Ilona, 19 jaar
Terug naar lijst
|