In de Time-Out kamer

Kale, witte muren om me heen
Een matras en een zachte stoel
Al bijna 24 uur zit ik hier nu
Zonder te leven, zonder doel

Afspraken waaraan ik me moet voldoen
Maar het voelt gewoon niet goed
Ze zijn zo erg tegen mijn wil
Ik weet niet wat ik moet

Ik kan wel ja knikken en nee doen
Maar dan zit ik hier snel weer
Een sociotherapeut heeft net drinken gebracht
En over een half uur komt ze nog een keer

Hopelijk word ik niet te kwaad
En gooi ik het glas niet weer kapot
Mijn psychiater kan me nu niet helpen
En ik lig hier alleen, moe en verrot

Het liefst wil ik nu gaan slapen
Maar daarvoor ben ik te druk in m'n hoofd
Ook het licht zal blijven branden
Totdat misschien de nachtdienst 'm dooft

Het ergste vind ik altijd nog
Dat ik niet weet wat komen gaat
Mag ik morgen met ontslag of niet
En is er iemand die klaar voor me staat

De tijd heb ik ook heel de dag niet geweten
Totdat de sociotherapeut 'm wilde halen
Van de andere sociotherapeuten mocht dat niet
Ik werd afgezonderd van prikkels en stralen

Ik hoop dat ik snel rusten kan
En dat ik mijn ogen mag gaan sluiten
Met de vraag waarvan ik het antwoord nog niet weet
Blijf ik morgen binnen of mag ik naar buiten?

Caaf
19 jaar