Pesten

Vraag: Omdat ik depressief ben, negeren klasgenoten me en lachen ze me uit.

Ik ben Petra en ik ben 14 jaar. Ik ga al een aantal maanden niet meer naar school, omdat ik depressief ben. Ik slik hiervoor medicijnen en daardoor gaat het wel weer wat beter met me. Nu moet ik in september weer naar school, ik blijf zitten en moet dus naar een andere klas. Ik zie hier erg tegenop. In mijn vorige klas had ik een aantal ontzettend goede vrienden, maar de rest negeerde me gewoon. Ze weten gewoon niet hoe ze op mij moeten reageren. En sommige klasgenoten lachten me uit en roddelden over me. Dit komt hard aan en voel me daardoor vaak rot.

Nu wil ik graag met mijn Maatschappijleraar gaan bespreken of het mogelijk is om in het begin van het jaar iets over depressie in mijn nieuwe klas te vertellen. Misschien begrijpen ze dan beter wat het is om depressief te zijn en reageren ze niet zo rot. We hebben het afgelopen jaar over moeilijke onderwerpen gepraat, zoals: abortus, euthanasie en homoseksualiteit. Het is een geweldige leraar. Er zijn ook veel gastsprekers bij ons in de klas geweest en we hebben daar veel van geleerd. Zou u mij misschien kunnen helpen iets dergelijks te organiseren?

Antwoord

Vanmorgen spraken wij elkaar al aan te telefoon over dit onderwerp. Nogmaals, ik vind het een erg goed idee van je om een presentatie te geven en ik vind het ook heel moedig van je.

De reactie (negeren, uitlachen en roddelen) van je vorige klasgenoten komt voort uit gemakzucht, onwetendheid en angst. Ze hebben geen zin om over jou probleem na te denken, weten niet wat depressie is en zijn er een beetje bang voor. Ze vormen een beeld van jou aan de hand van hun gedachten over depressie. Dus zonder de feiten of werkelijkheid te kennen, denken ze te weten hoe jij bent. Men denkt vaak dat mensen met psychische problemen het aan zichzelf te wijten hebben dat ze ‘gek’ zijn geworden: hadden ze maar niet zo stom moeten doen. Maar de oorzaken waardoor mensen in de problemen komen zijn heel verschillend, ingewikkeld en meestal niet precies aan te wijzen. Door in het begin van het schooljaar een presentatie te geven over depressiviteit en daarbij jouw eigen verhaal te vertellen, weten je klasgenoten meer over het onderwerp en kennen ze jou beter, waardoor de kans groot is dat ze normaal met je zullen omgaan.

Bereid je presentatie goed voor met je Maatschappijleraar. Probeer te bedenken welke vragen je klasgenoten naar aanleiding van je verhaal kunnen stellen en zorg dat je daar een antwoord op hebt. Ook is het altijd goed om een paar keer proef te draaien met één van je beste vriendinnen of met je ouders.

We weten niet hoe je klas zal reageren op je presentatie. Als er ook in deze klas kinderen zijn die je pesten, praat er dan over met anderen (je boer of zus, ouders, leraar, vertrouwenspersoon). Ik raad je aan om hierover met je Maatschappijleraar te praten. Hij weet van je situatie af en zo te horen heb jij vertrouwen in hem. Hij zou je kunnen helpen bij het zoeken naar een oplossing. Ook kun je praten met iemand van de Pestweb Hulplijn 0800-2828280 (gratis), elke werkdag van 14.00 tot 17.00 uur.

Heel veel succes! En laat me weten hoe het is gegaan.

Reactie

Ik wilde nog even laten weten da ik vandaag heb gepraat op school en dat het ontzettend goed ging!!! Ik heb de presentatie met mijn leraar voorbereid en ik heb met mijn vader geoefend. Vandaag was het dus zover en ik was ontzettend zenuwachtig. Maar gelukkig ging het heel erg goed en reageerde mijn klas ook erg goed! Ik heb zelfs de helft van de klas aan het huilen gemaakt! Ze hebben nu begrip voor me en dat was mijn doel. Bedankt voor de steun! 

Vraag: Ik ben op internet digitaal gepest.

Hoi, ik ben Femke. Ik logde in op msn en toen zag ik dat een klasgenootje me had aangemeld. Ik heb haar toen ook toegevoegd. Ik was net verhuisd en zat in een nieuwe klas. Ik had nog weinig vrienden, dus was blij dat ze me had toegevoegd. Maar toen ik met haar ging praten, schold ze me uit voor slet (en nog veel meer) en zei ze dat ik maar moest uitkijken, want als ik weer op school zou komen dan zou ik niet lang meer leven.

Ik heb haar toen geblokt en heb alles uitgeprint en aan mn moeder gegeven, die heeft de school gebeld. Mn mentor heeft de ouders van het meisje gebeld en die waren héél kwaad op haar geworden.
Dit is al een tijdje geleden. Ik heb nu andere vriendinnen, maar ik voel me soms nog wel rot.

Antwoord

Beste Femke, ik begrijp dat je je hierover rot kunt voelen. Ze zeggen wel: 'schelden doet geen pijn', maar dat doet het dus wél van binnen. Je hebt het heel goed gedaan! Het meisje uit je klas heeft geen kans meer gekregen om jou digitaal te pesten. Hopelijk is ze zo geschrokken door de reactie van haar ouders, dat ze nooit meer zal pesten.

Een aantal tips op een rijtje.

Digitaal pesten stoppen:
- bewaar MSN-logs of mailtjes waarin je gepest wordt, want dit is bewijs.
- blokkeer de pester, dit kun je instellen bij MSN en de mail.
- reageer niet (ook als de pester anoniem is), dan zal de pester zijn interesse verliezen.
- vertel het je ouders, leraar of mentor.

Veilig internetten:
- Denk goed na over wat je op internet zet. Anderen kunnen het gebruiken, wat je misschien helemaal niet leuk vindt.
- maak een hotmailadres aan met een schuilnaam.
- Bedenk een goed password en geef dit password nooit aan iemand anders.
- Laat geen adres achter op internet.
- Stop direct met internetten als iemand jou iets stuurt of vraagt wat je niet wilt.
- Open geen mailtjes of bijlagen van onbekenden.
- Als je iets vervelends hebt meegemaakt op internet, vertel het je ouders, vriend of vriendin.