Hulpverlening

Vraag: Wat is een intake gesprek?

Ik heb zonet te horen gekregen van mijn mentor op school dat ik wordt doorgestuurd naar Bureau Jeugdzorg. Daar krijg ik dan eerst een intake gesprek maar wat houdt dat in? en hoe gaat het daarna verder?

Antwoord

Omdat je mentor van mening is dat jij het beste geholpen kunt worden door een professionele hulpverlener, heeft hij contact opgenomen met Bureau Jeugdzorg. Je mentor kan alleen met jouw goedkeuring een afspraak voor jou maken. Je mag dus ook zelf (of je ouders) Bureau Jeugzorg bellen voor een eerste afspraak.

Bij Bureau Jeugdzorg werken verschillende hulpverleners. Zij zullen samen met jou zoeken naar een oplossing voor de problemen waar jij mee zit.
Als jij je aanmeldt bij Bureau Jeugdzorg heeft een medewerker één of meerdere gesprekken met jou (en je ouders). Dit gesprek noemt men ook wel een intake- of screeningsgesprek. De medewerker kan op grond van dit gesprek bepalen welke zorg voor jou het beste is. Daarna bespreken zij met jou welke hulp er voor jou mogelijk is. De hulp kan bestaan uit een aantal gesprekken met iemand die je ondersteunt en begeleidt, maar het kan ook een cursus of een training zijn. Als je problemen ernstig zijn wordt er specialistische hulp voor je gezocht, zoals 24-uurshulp.

Meer informatie vind je op www.bureaujeugdzorg.info. Hier vind je ook links naar internetsites van bureaus bij jou in de buurt.

Vraag: Waar kan ik hulp vinden, zonder dat mijn ouders er achter komen? (jonger dan 18 jaar)

Hey, ik zit met een aantal problemen, maar ik weet niet waar ik hulp kan zoeken. Ik wil niet dat mijn ouders het weten. Zijn er instellingen waar ik terecht kan zonder dat zij mijn ouders gaan bellen. Of is er internethulp? (jongen, 16 jaar)

Antwoord

Er zijn veel verschillende hulpverleners. Hieronder staan een aantal hulpverleners op een rijtje, waar jongeren - die niet ouder zijn dan 18 jaar - zelf (zonder ouders) hulp kunnen vragen.

Vertrouwenspersoon
Anonieme hulp
Jongeren Informatie Punt
Huisarts
Bureau Jeugdzorg
Maatschappelijk Werk

Als je problemen te erg zijn en de hulpverlener vindt dat je professionele hulp nodig hebt van bijvoorbeeld een psycholoog of psychiater dan kan het niet anders dan dat je ouders erachter zullen komen. Als je het moeilijk vindt om tegen je ouders te zeggen dat je voor psychische problemen bij de dokter/of een andere hulpverlener bent geweest, dan kan je vragen of de dokter/hulpverlener het ze vertelt. Zij maken dat vaker mee en ze kunnen het zodanig aan je ouders vertellen dat het voor jou niet naar is en ook niet naar is voor je ouders.
Wat je in de gesprekken met de psycholoog of psychiater bespreekt blijft geheim. Hulpverleners in de gezondheidszorg hebben een beroepsgeheim. Dit betekent dat ze de problemen die je aan hen vertelt aan niemand anders mogen vertellen.

Online Cursus Grip op je Dip

Daarnaast kun je op de site www.gripopjedip.nl onder deskundige begeleiding een online cursus volgen als je al een tijdje in een dip zit. De cursus is voor jongeren van 16 tot en met 25 jaar. Je volgt de cursus 8 weken lang in een gesloten chatbox. Er zijn geen kosten aan verbonden.

Vraag: Waar kan ik hulp vinden, zonder dat mijn ouders er achter komen? (18 jaar en ouder)

Jongen, 18 jaar. Hallo, ik heb van verschillende mensen het advies gekregen om een met een psycholoog te gaan praten. Ik zal nu even niet uitleggen waarom dat duurt te lang. Alleen weet ik niet zo goed hoe ik dit moet aanpakken. Ik wil niet dat mijn ouders hier iets van komen te weten. Ik ben verzekerd via mijn ouders, dus als ik een afspraak maak bij een psycholoog dan komen ze erachter. Ik woon wel op mezelf, maar kan zelf geen psycholoog betalen.

Antwoord

Nu je op jezelf woont kan je ook je eigen zorgverzekering regelen, dan komen je ouders er niet achter. Sterker nog, per 1 januari 2006 moet je als je 18 jaar bent zelf voor ziektekosten verzekerd zijn. De particuliere en ziekenfondsverzekering bestaan dan niet meer. Iedereen is dan  verplicht een basisverzekering af te sluiten. Lees hier meer over op www.denieuwezorgverzekering.nl.
Je kunt bij elke verzekeringsmaatschappij een offerte aanvragen, bijvoorbeeld de maatschappij waar je ouders nu verzekerd zijn of zich gaan verzekeren. Overleg het met iemand (ouders, vrienden) als je niet goed weet bij welke maatschappij je je moet verzekeren. Het goed lezen van de voorwaarden in een polis kan knap lastig zijn! Als je er niet zeker van bent, wat wél en wat niet verzekerd wordt, vraag het dan de verzekeringsmaatschappij.

Hieronder leg ik uit waar je psychotherapie kunt krijgen.

Studentenpsycholoog

Als je studeert aan een HBO of Universiteit dan zijn er op school waarschijnlijk studentenpsychologen waar je gratis (vraag dit voor de zekerheid na) een aantal gesprekken kunt hebben. Vraag er naar bij het "studenten service centrum", ik weet niet exact de naam.

(tweedelijns)Professionele hulp

Als je door je huisarts naar een professionele hulpverlener wordt doorverwezen (bijvoorbeeld de riagg of een psychiater) dan wordt een aantal sessies psychotherapie (tot 2007) vergoed vanuit de AWBZ, Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten. Iedere inwoner van Nederland is voor bijzondere ziektekosten verzekerd via de AWBZ, daar hoef je niks voor te doen, maar daarnaast ben je verplicht om ook een zorgverzekering te hebben. Per sessie wordt een eigen bijdrage (+/- 15 euro) gevraagd. Je kunt zelf een afspraak maken bij een GGZ-instelling in jouw buurt (het adres heeft de huisarts), maar je hebt dus wel een verwijsbrief van de huisarts nodig. Deze professionele hulp noemen we "tweedelijns hulpverlening", omdat je een verwijzing nodig hebt van een behandelaar (bijv. huisarts).

Eerstelijnspsycholoog

Je kunt ook therapie volgen via een eerstelijnspsycholoog. Eerstelijns betekent dat je zonder verwijzing van een behandelaar (bijv. huisarts) een afspraak kunt maken. Een huisarts is bijvoorbeeld ook een eerstelijnshulpverlener. De riagg en een psychiater worden tweedelijnshulpverleners genoemd, je hebt namelijk een verwijzing nodig van een behandelaar. In 2006 moet je je hier aanvullend voor verzekeren, deze therapie wordt niet vergoed door het "basispakket". Per 1 januari 2007 zullen maximaal acht zittingen eerstelijnspsychologische zorg worden opgenomen in het basispakket. Ook hiervoor geldt dat er een eigen bijdrage moet worden betaald. De hoogte van de eigen bijdrage voor een zitting bij de eerstelijnspsycholoog is nog niet vastgesteld.
Op de site van de Landelijke Vereniging van Eerstelijnspsychologen vindt je adressen van erkende psychologen. Daarnaast vind je meer informatie over eerstelijns psychologische zorg.

Online Cursus Grip op je Dip

Daarnaast kun je op de site www.gripopjedip.nl onder deskundige begeleiding een online cursus volgen als je al een tijdje in een dip zit. De cursus is voor jongeren van 16 tot en met 25 jaar. Je volgt de cursus 8 weken lang in een gesloten chatbox. Er zijn geen kosten aan verbonden.

Vraag: Wat doet de Riagg precies?

Ik moet binnenkort naar de Riagg, maar wat houdt dat precies in? Mijn vriendinnen hebben me zulke erge verhalen verteld dat ik niet meer durf.

Antwoord

De Riagg is de bekendste instelling waar ambulante hulp gegeven wordt. Ambulant betekent letterlijk ‘lopend’. Mensen die ambulante hulp krijgen, kunnen zich dus vrij bewegen, ze zijn niet opgenomen in een ziekenhuis. Ze wonen in hun eigen huis en gaan één keer in de zoveel tijd naar hun hulpverlener. Als ze dat iedere dag doen, volgen ze een dagbehandeling in een speciaal dagcentrum. Overdag hebben ze daar gesprekken en allerlei andere therapieën; 's avonds en 's nachts zijn ze thuis.
Er zijn ook mensen die ambulant geholpen worden door een psycholoog of een psychiater. Ze gaan bijvoorbeeld een of twee keer per week naar die man of vrouw toe voor een gesprek van een uur. Als je op zo'n manier ambulante hulp krijgt, kun je daarnaast gewoon doorgaan met werken of leren.

Riagg betekent Regionale Instelling Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg. Er zijn Riagg's door het hele land. Er werken maatschappelijk werkers, psychologen en therapeuten die luisteren en praten met mensen die psychische problemen hebben. De Riagg's hebben ook een zogenaamde jeugdafdeling: een groep hulpverleners die zich op jongeren en hun problematiek richt. Bureau Jeugdzorg of je huisarts kan je doorverwijzen naar een Riagg.

Meer informatie over geestelijke gezondheidszorg vind je hier>>

Vraag: Kan ik gedwongen worden opgenomen?

Hallo, ik ben 16 jaar en op school vroeg mijn leraar hoe het met me ging en ik loog dat het prima met me ging. Maar daar trapte hij niet in. Ik heb namelijk een eetprobleem, snij mezelf en heb ook nog andere problemen. Hij zei dat als ik zo doorging (dus geen hulp voor mn problemen wil) misschien gedwongen wordt opgenomen! Ik had het hier heel moeilijk mee. Ik snap niet waarom ik opgenomen zou moeten worden …gedwongen nog wel! Wat moet er eigenlijk gebeuren voordat er wordt beslist dat je moet worden opgenomen? En wie beslist dat?!

Antwoord

Waarschijnlijk maakt de leraar zich terecht ernstige zorgen om je. Maar tot een gedwongen opname in een psychiatrisch ziekenhuis zal het niet zo snel komen. Een gedwongen opname kan alleen als er sprake is van een (dreigend) gevaar voor jezelf of voor anderen.
Als je hoort dat je misschien gedwongen moet worden opgenomen, volgt eerst een uitgebreide procedure, waarna de rechter een beslissing neemt of het terecht is dat je gedwongen wordt opgenomen. Lees hier hoe de procedure bij een gedwongen opname precies gaat>>

Je leraar heeft je onnodig laten schrikken, maar misschien wilde hij het tot je door laten dringen dat jouw problemen zeer ernstig zijn. Het is noodzakelijk dat je hulp krijgt. Ik wil je dan ook adviseren om naar je huisarts te gaan, hij/zij kan je doorverwijzen naar een professionele hulpverlener.

Vraag: Kan iemand gedwongen worden hulp aan te nemen?

Ik ken iemand die in een depressie zit, en het hele gezin lijdt eronder. Maar de persoon in kwestie wil geen hulp. Is er een mogelijkheid om deze persoon te dwingen met hulpverlening? Want het loopt nu echt uit de hand.

Antwoord

Je kunt iemand pas dwingen hulp te accepteren, wanneer er een (dreigend) gevaar voor zichzelf of voor anderen is. Iemand kan in dat geval gedwongen worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.

Dat lijkt in de situatie die jij beschrijft niet het geval te zijn.
Ik begrijp dat dat moeilijk te accepteren is, omdat het gezin de situatie bijna niet meer aankan. Toch moet er dan op een andere manier naar oplossingen en hulp gezocht worden.
Het beste advies dat ik je kan geven, is om contact met de huisarts op te nemen en te vragen of die behulpzaam kan zijn in het meehelpen oplossen van de probleemsituatie.