Depressie

Vraag: Weet u tips waardoor ik mij minder depressief voel?

Ik ben een meisje van 12 jaar. Ik denk dat ik depressief ben. Ik heb nergens meer zin in. Over een maand ben ik jarig. Vroeger was ik altijd heel blij dat ik jarig was, maar dit jaar niet. 
Ik huil heel veel, eigenlijk overal: thuis, op school. Ik zou graag wat tips willen om weer een beetje het nut te zien van mijn leven. Ik hoop dat u mij kunt helpen.

Groetjes,
Samantha

Antwoord

Lieve Samantha, mijn naam is Kees ik ben medewerker van de Helpdesk. Ik heb je e-mail gelezen. Hieruit blijkt dat je zo langzamerhand ‘kind-af’ wordt, je komt in de overgang naar het volwassen zijn. Dat is nog wel een eindje weg, maar toch is het al merkbaar. Je krijgt de behoefte je eigen identiteit te ontdekken.
En kind vraagt zich niet af wat het nut is van het leven. Jij doet dat wel. Zoals jij je voelt, voelen velen zich van jouw leeftijd. Kijk maar eens op de achterste pagina van de VPRO-gids.
Nu neem ik aan dat er niet een speciale reden (zoals het verlies van een dierbare, een verhuizing naar een andere stad, scheiding van je ouders) is dat jij je zo voelt. Vaak gaat het gewoon weer over, maar soms ook niet. Sommige jongeren hebben het moeilijker dan andere. Ik weet natuurlijk niet hoe dat bij jou ligt.

Enkele tips die ik je kan geven zijn:
• Denk niet steeds aan je rotgevoel, maar probeer per dag aan de dingen te denken die je goed gedaan hebt.
• Ga sporten of misschien heb je een hobby.
• Zoek een vriendin/vriend op, ga samen iets leuks doen.
• Praat er met je omgeving over, met je vriendinnen, ouders of mentor bijvoorbeeld.

Het is niet eenvoudig om de bovenstaande dingen te doen, wanneer je nergens zin in hebt. Ook al heb je geen zin, doe het dan toch, want op die manier kun je er weer bovenop komen.

Als je je toch rot blijft voelen, ga dan naar je huisarts. Alles wat jij aan hem/haar verteld blijft geheim.

 

Vraag: ik voel me zwaar depressief en voel me schuldig over alles, stel ik mij aan?

Hey, ik ben een meisje van 15 en ik voel me zwaar depressief. Niks zit mee, mijn ouders zijn 4 jaar geleden gescheiden en ik blijf zitten dit jaar. Ik voel me schuldig over alles.
Ik val soms pas om 4 uur in slaap en wordt huilend wakker. Tussendoor word ik gemiddeld om de 2 uur wakker. Ook heb ik een tijd heel slecht gegeten, nu eet ik weer meer, maar ik wil liever eigenlijk helemaal niet zo veel eten. Mijn vrienden laat ik weinig merken, maar ze weten het wel. Ik ben heel gesloten, elke dag zet ik een ‘masker’ op die me weer door de dag helpt.
Het liefste wil ik dood. Doodgaan lijkt me echt een bevrijding. Zucht, u denkt natuurlijk dat ik me aanstel, zucht, zeggen er wel meer. Maarja, zo voel ik me.

Antwoord

Mijn naam is Maartje, en ik ben medewerkster van de helpdesk van Stichting Pandora. Ik heb je mail aandachtig gelezen, en ik vind helemaal niet, dat je je aanstelt.De klachten die je beschrijft zijn ernstig, en ik vind het heel goed van je, dat je om hulp vraagt, en erg naar voor je, dat je je zo voelt. Je moet hier niet langer in je eentje mee rond blijven lopen.
Ik wil je aanraden om het aan je ouders te vertellen. Je zult zien dat erover praten je oplucht. Je kunt dan samen met je vader of moeder naar de huisarts gaan, die je kan doorverwijzen naar een professionele hulpverlener op het gebied van psychische problemen. Durf je het je ouders (nog) niet te vertellen dan kun je ook alleen naar de huisarts gaan. Of kijk op zogeknogniet.nl bij infobalie/hulp, hier staat vermeld waar je alleen (zonder ouders) terecht kunt voor hulp.

Daarnaast wil ik je nog een aantal tips geven waardoor je je beter kunt gaan voelen. Je zult waarschijnlijk helemaal geen zin in hebben om onderstaande dingen te doen, maar probeer toch iets van de voorbeelden te doen, alle kleine beetjes helpen.

Zorg goed voor jezelf:
- eet goed
- rust uit, slaap voldoende
- beweeg voldoende: doe aan sport, dansen of ontspanningsoefeningen zoals yoga
Hou vast aan een dagelijkse routine:
- op tijd opstaan en weer op tijd naar bed
- neem je ontbijt, lunch en avondeten
- ga naar school en doe je huiswerk
- neem de tijd om te ontspannen: zoek een vriend op, ga sporten of beoefen je hobby
Uit je gevoelens:
- praat er over met je omgeving: met je vriendinnen, ouders, opa/oma of mentor, kies iemand die je vertrouwt
- bel, mail of chat met een anonieme hulplijn: de Kindertelefoon SOS hulp of de Pandora Helpdesk
- schrijf je gevoelens op of maak een tekening
Wees actief: door afleiding denk je niet steeds aan je nare gevoelens:
- spreek af met een vriendin en ga de stad in of naar de bioscoop
- neem de tijd voor een hobby of sport
- doe mee met activiteiten op school

Ik hoop dat ik je hiermee een beetje geholpen heb. Als dat niet zo is, kun je ons ook bellen: 0900-7263672, in een gesprek kom je vaak verder dan per mail.
 

Vraag: Hoe kan ik een normaal leven leiden?

Geachte meneer/mevrouw, mijn naam is Sander en ben 19 jaar. Ik zit met een groot probleem. Ik zit in een zware depressie.
Op m’n 10e jaar heb ik een ernstig ongeluk gehad. Omdat ik mijn emoties hierover niet kon uiten, deed ik veel stomme dingen om aandacht te krijgen: brandstichtingen, vernielingen, stelen, veel alcohol gebruikt en ik blowde af en toe. Ook heb ik veel aan zelfmoord gedacht en af en toe ook geprobeerd. Ik had elke dag ruzie thuis en vaak nachtmerries.
Ik woon niet meer thuis en heb de band met mijn moeder, zus, familie en de mensen om mij heen verloren.
Ik kan mensen niet meer vertrouwen en kan absoluut niet tegen gezag. Kunt u mij helpen om een normaal leven te leiden en mensen niet langer als opstakel te zien.

Antwoord

Beste Sander, een depressie is een psychiatrische ziekte die goed kan genezen.
De eerste stap in de goede richting heb je al gezet door voor jezelf te erkennen dat je depressief bent en dat depressiviteit een ernstige zaak is.
Het is belangrijk dat je je leven weer op orde krijgt. Regelmatig en gezond leven is daarvoor van groot belang. Eet, drink en slaap op vaste tijden en ga dagelijks iets doen, zoals zwemmen, fietsen of hardlopen. Houd die regelmaat vast! En blijf mensen ontmoeten.

In jouw geval is het goed dat je professionele hulp zoekt. Je huisarts kan je bijvoorbeeld doorverwijzen naar een (eerstelijns) psycholoog of psychiater. Eerstelijns betekent dat je ook zelf - zonder verwijzing van je huisarts - een afspraak kunt maken. Een behandeling bij een psycholoog wordt niet altijd vergoed, dat hangt van je verzekering af.

Als je meer wilt weten over depressiviteit, in iedere bibliotheek zijn boeken te vinden van, voor en over depressieve mensen.

Vraag: Ik durf niet naar de huisarts te gaan, wat moet ik nou doen?

Ik heb een zelftest depressie op internet gedaan en er kwam uit dat ik zeker met mijn huisarts moest gaan praten. Ik ben bang. Ik durf er nog niet eens met mijn moeder of met mijn vriendinnen over te praten. Ik sluit me er voor af en wil er niet met mijn huisarts over te praten, ik durf het niet. Maar één ding is zeker: ik kan en wil zo niet doorgaan. Ik kan moeilijk slapen en loop alleen maar te piekeren over alles. En omdat mijn vriendinnen me niet begrijpen krijg ik vaak ruzie met ze.
Ik weet niet meer wat ik moet doen en vraag mij af of het allemaal nog wel zin heeft.

Marjolein

Antwoord 3

Beste Marjolein, uit je vraagstelling maak ik op dat je klem zit: je weet dat je hulp moet zoeken, maar je kan het (nog) niet.
Wat ik je adviseer te doen is eens met een telefonische hulpdienst te bellen. Hier kun je eerst anoniem over je problemen praten, voordat je de stap naar je familie of hulpverlening zet. Je kunt onze dienst bellen, maar er zijn er meer. Zij begrijpen je problemen en kunnen je raad geven.

De Kindertelefoon 0800-0432 (gratis)
bereikbaar: elke dag van 14.00 tot 20.00 uur
SOS telefonische hulpdienst 0900-0767 (5 cent per minuut)
bereikbaar: 24 uur per dag
Pandora Depressielijn 0900-612 09 09 (5 cent per minuut)
bereikbaar: maandag t/m donderdag van 13.30 tot 15.30 uur en 19.00 tot 21.00 uur
Pandora Helpdesk 0900 – 7263672 (10 cent per minuut)
bereikbaar : maandag tot en met donderdag, 10.00 – 16.30 uur

N.B. De uitslag van een depressie zelftest is geen diagnose!, het is een aanwijzing. Alleen een arts kan vaststellen of je daadwerkelijk aan een depressie lijdt.