Familie met psychische problemen

Vraag: De ziekte van mijn moeder maakt ons gezin kapot. Waar vind ik hulp voor mijn moeder maar ook voor mijn vader en mijzelf?

Mijn moeder is 6 weken opgenomen geweest op een Psychiatrische Afdeling van het Algemeen Ziekenhuis. Ze is nu ongeveer 6 weken thuis, maar het lijkt niet veel beter te gaan. Ik weet dat dit soort dingen tijd kosten, maar ze zit één keer per week in een praatgroep die niet veel helpt en ze ziet haar psychiater maximaal eens in de 3 weken. Mijn vader probeert haar zoveel mogelijk op te vangen, maar ik denk niet dat dit genoeg is. Ik denk dat zij professionele hulp nodig heeft. Op dit moment gebruikt ze nog medicijnen, maar dit is geen oplossing.
Met mij gaat het op zich wel, maar ik heb meer het idee dat ik me afsluit dan dat ik er echt overheen ben. Ik voel namelijk erg weinig.
Misschien klinkt dit allemaal erg dramatisch en opdringerig, maar ik weet het ook niet meer. We kunnen zo niet doorgaan, het maakt ons allemaal kapot. Het idee dat dit nog maanden door moet gaan op deze manier maakt me half gek.
Ik wil graag meer weten over psychiatrische hulp, voor mijn moeder, mijn vader en mijzelf.

Ik hoop dat u mij kunt helpen. In ieder geval alvast bedankt voor uw aandacht. Erik, 16 jaar.

Antwoord

Beste Erik, ik ben Jet van de Pandora Helpdesk. Ik heb je e-mail gelezen en zal proberen je vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Het is duidelijk een zware opgave voor jullie allen.

Je moeder heeft na haar opname recht op nazorg, dit dient door de desbetreffende PAAZ (Psychiatrische Afdeling van het Algemeen Ziekenhuis) of door de RIAGG (Regionale Instelling Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg) aangeboden te worden.
De PAAZ hebben vaak een polikliniek. Je moeder kan hier ambulant behandeld worden. Ambulant betekent dat je moeder één keer in de zoveel tijd naar een hulpverlener gaat, ze wordt niet opgenomen in het ziekenhuis. Het behandelteam van de polikliniek zal een behandeling aan jouw moeder voorstellen. Als zij zich hierin kan vinden, zal de behandeling starten.

Voor jou is dit een moeilijke tijd. Je zegt dat je je gevoelens afsluit. Misschien doe je dit omdat je vindt dat je familie al genoeg zorgen heeft over de problemen van je moeder, dus kan je hun maar beter niet lastig vallen met jouw gevoelens. Het kan opluchten om met iemand over je situatie te praten.
Dit kan bij de Stichting Labyrint~In Perspectief. Deze stichting zet zich in voor familieleden van mensen met een psychiatrische ziekte. Zij geven informatie en advies, over psychiatrische ziektes en over hoe je ermee kunt leven als je dierbare zo'n ziekte heeft. Ook andere directbetrokkenen, zoals buren, vrienden en collega's kunnen bij deze stichting terecht.
Op de site van de stichting kun je diverse brochures bestellen voor jou en je vader. Verder is er een agenda opgesteld waarin je activiteiten (praatgroepen en cursussen) kunt vinden die de stichting over heel Nederland organiseert.
Op de site www.familievan.nl kun je ook ondersteuning vinden.Op de site wordt informatie en advies gegeven, kunnen jongeren een online cursus volgen en mailen met een deskundige.

 

Vraag: Mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd, hoe kan ik mijn verdriet verwerken?

Meisje 18 jaar. Mijn moeder heeft 4 jaar geleden zelfmoord gepleegd. Nu zit ik nog steeds met een schuldgevoel en heel veel verdriet. Mijn familie en vrienden weten niet hoe ik me voel, ik ben namelijk niet zo’n prater. Hoe kan ik dit gevoel, dat ik al zo lang heb, kwijt raken?

Antwoord

Ik begrijp heel goed dat je het moeilijk vindt om je verdriet een plaats te geven. Hoe lang iemand rouwt verschilt per persoon. De een heeft meer tijd nodig om het verlies te verwerken dan de andere. Voor mensen die iemand hebben verloren door zelfdoding is dit bijzonder moeilijk. Je vraagt je waarschijnlijk af waarom je moeder het heeft gedaan en of het voorkomen had kunnen worden. Je bent misschien ook boos op je moeder, omdat zij je in de steek gelaten heeft. Gevoelens van kwaadheid, schuld, onmacht, teleurstelling en soms ook opluchting maken het je moeilijk om het verdriet te verwerken.

Je zegt dat je niet zo’n prater bent. Ook veel anderen die een dierbare (door zelfdoding) hebben verloren, vinden dit moelijk. Ze voelen zich onbegrepen door hun omgeving. Daarnaast is zelfmoord een taboe in onze samenleving.
Als je toch met iemand die je vertrouwd erover praat, kan dat helpen om je verdriet te verwerken. Praat bijvoorbeeld met iemand uit je familie. Ook zij hebben verdriet en kunnen dus beter dan vrienden of klasgenootjes begrijpen wat je meemaakt. Als het niet lukt om er met iemand uit je familie over te praten, misschien lukt het je dan wel om er met een onbekende over te praten. Bijvoorbeeld in een gespreksgroep voor nabestaanden na zelfdoding. Vraag de Landelijke Stichting Rouwbegeleiding waar deze gehouden worden.
Ook kun je met lotgenoten op internet praten. Op verliesverwerken.nl, in-de-wolken en verliesouders.verwerk.nl  vind je een forum. Op deze sites kun je ook meer informatie vinden over rouw (na zelfdoding).
Heb je geen behoefte om te praten dan kun je ook je verlies verwerken door je gevoelens op te schrijven, een tekening te maken, naar muziek te luisteren of te sporten. 

Professionele hulp
Als je verdriet niet vermindert - je emoties blijven nog steeds heftig en je schuldgevoel gaat niet weg – zoek dan hulp bij een professionele hulpverlener. Je huisarts kan je doorverwijzen.

Meer informatie
Zoek meer informatie over verdriet / rouw na verlies van een dierbare (door zelfdoding). Het kan helpen als je leest hoe anderen hier mee omgaan.

- Jou langzaam loslaten, de verwerking van de dood van mijn moeder / Karin van Frankenhuyzen / ISBN: 90 6020 711 4
- Wie ben ik zonder jou?, Jong zijn en verder leven na een verlies / Riet Fiddelaers-Jaspers / ISBN 90-804773-5-4
- Kun je de dood ook groeten?, 101 afscheidsgedichten / Kok, Kampen / ISBN 90-435-0602-8
- Verlies door suïcide, werkboek voor nabestaanden / Marieke de Groot en Jos de Keijser
- En hoe nu verder...?, verliesverwerking bij zelfdoding / E. Monsjou-Krijger / ISBN 90-202-0097-6
- www.verliesverwerken.nl/
- www.in-de-wolken.nl/ (kijk bij rouwinformatie / jongeren)
- www.achterderegenboog.nl/

Vraag: Mijn zus heeft een psychisch probleem, hoe moet ik hiermee omgaan?

Mijn zus heeft borderline. Ik weet absoluut niet hoe ik met mijn zus om moet gaan. Hebben jullie informatie hierover of weten jullie een organisatie die mij daarbij kan helpen?

Antwoord

Ik geef je een aantal tips die voor de omgeving van mensen met psychische problemen van belang zijn. Voor specifieke tips voor een borderline stoornis, kun je het lijstje met organisaties, links en boeken gebruiken.

Tips voor de omgeving van mensen met psychische problemen
- Geef geen (goed bedoelde) tips en adviezen, maar luister en geef steun.
- Besef dat bepaald gedrag van je zus voortkomt uit de stoornis. Dus betrek niet alles wat ze doet of zegt op jezelf.
- Als de problemen van je zus je te veel worden, zoek dan zelf steun.
- Praat erover met iemand die je vertrouwd.
- Zoek lotgenotencontact (kijk op Labyrinth-In Perspectief)
- Of ga naar een cursus of een informatiebijeenkomst (speciaal voor de omgeving van de patiënt) die georganiseerd wordt door een GGZ-instelling bij jou in de buurt. (zie ook de onlinecursus op Familievan.nl)
- Zoek meer informatie over het psychische probleem op internet of in boeken en brochures. Ook patiëntenorganisaties kunnen je veel informatie geven. Op zogeknogniet.nl vind je een lijst met bekende organisaties.

Info over borderline
- Stichting Borderline
- Zogeknogniet.nl

Info voor patiënt en omgeving over borderline
- Trimbos Instituut
- Mentrum

Boeken
- Leven met een borderliner : een praktische gids / P. Mason, R. Kreger / ISBN: 90-5712-162-X
- Alles of niets : informatie en adviezen voor patiënten en betrokkenen, betreffende: de Borderlinestoornis / E. van Meekeren. Te bestellen voor € 6,95 bij de Stichting Borderline.