hulp

Je kunt om verschillende redenen psychische problemen krijgen. Niet iedereen met psychische problemen wordt geholpen door de professionele hulpverlening. Soms is dat niet nodig, bijvoorbeeld omdat je er goed over kan praten met je ouders of een goede vriend(in) of omdat je zelf goed leert hoe je met je problemen of met emoties van verdriet, teleurstelling of woede kunt omgaan.

Soms is het beter om wel aan de bel te trekken. Dan kunnen bestaande problemen met een steuntje in de rug van een hulpverlener worden opgelost of verdere problemen juist worden voorkomen. Het zal niet gemakkelijk voor je zijn om de eerste stap te nemen, maar die stap zal je wel verder brengen. 

Wat wordt er verteld aan mijn ouders?

Er zijn veel verschillende hulpverleners. Wij hebben hieronder een aantal hulpverleners voor je op een rijtje gezet. Hier kunnen jongeren die niet ouder zijn dan 18 jaar zelf (zonder ouders) hulp vragen. Hoewel je dus niet je ouders op de hoogte hoeft te stellen, raden wij je aan dat wél te doen.

Als je problemen groot zijn en de hulpverlener vindt dat je professionele hulp nodig hebt van bijvoorbeeld een psycholoog of psychiater, dan kan het niet anders dat je ouders er achter zullen komen. Als je het moeilijk vindt om tegen je ouders te zeggen dat je voor psychische problemen bij de dokter of een andere hulpverlener bent geweest, dan kan je vragen of de dokter of hulpverlener het ze vertelt. Zij maken dat vaker mee en ze kunnen het zodanig aan je ouders vertellen dat het voor jou niet naar is en ook niet naar is voor je ouders.

Wat je in de gesprekken met de psycholoog of psychiater bespreekt blijft geheim. Hulpverleners in de gezondheidszorg hebben een 'beroepsgeheim'. Dit betekent dat ze de problemen die je aan hen vertelt aan niemand anders mogen vertellen.

Soms is het verschil tussen de hulpverleners niet geheel duidelijk. Bij wie je het beste terecht kunt, hangt van de ernst van je probleem af en de manier waarop je graag geholpen wilt worden. Mocht het zo zijn dat de hulpverlener waarbij jij aanklopt, jou niet de juiste hulp kan bieden, dan zal hij of zij je naar de juiste instantie verwijzen. Je kan in ieder geval bij alle onderstaande hulpverleners je verhaal kwijt.

Vertrouwenspersoon

Op school kun je bij een vertrouwenspersoon terecht voor verschillende problemen, bijvoorbeeld als:
- je ruzie hebt met een klasgenoot;
- je gepest wordt;
- je faalangst hebt, waardoor je op school slecht presteert, terwijl je veel beter kan;
- je een klacht hebt over ongewenst gedrag van een leraar.

maar ook als:

- je je somber voelt
- je je eenzaam voelt
- het niet goed gaat thuis.

Soms is de vertrouwenspersoon een leerlingbegeleider, maar meestal is het iemand van buiten de school: een schoolarts, een maatschappelijk werk(st)er of een hulpverlener van Bureau Jeugdzorg. Ook stellen steeds meer scholen leerlingen als vertrouwenspersoon aan, omdat het soms makkelijker is om met een leerling over bepaalde problemen te praten, zoals bij pesten.

Een vertrouwenspersoon van buiten je school houdt spreekuur voor leerlingen die problemen of vragen hebben waarmee ze niet naar hun ouders of medewerkers van de school willen gaan. Bij hem/haar kun je je verhaal kwijt en samen zullen jullie naar mogelijk oplossingen zoeken. Indien het gaat om een klacht over een medewerker van je school, dan helpt de vertrouwenspersoon je met het indienen van de klacht en hij/zij zal je daarna bij de afhandeling van de klacht begeleiden.
De vertrouwenspersoon kan geen absolute geheimhouding beloven, want om een probleem op te lossen moeten er bepaalde personen en/of instanties worden ingelicht. De vertrouwenspersoon mag geen informatie aan je ouders doorgeven als je dat niet wilt. Jij bepaalt aan wie wat wordt verteld.

Anonieme hulp

Het is lang niet altijd eenvoudig om over je problemen te praten. Misschien vind je het prettiger als je dit eerst anoniem kunt doen. Dat kan via fora op het internet, maar ook via telefoondiensten zoals De Kindertelefoon of SOS Telefonische Hulpdienst. Bij ‘links’ en ‘anoniem’ vind je de adressen. Het kan prettig zijn je hart op die manier te luchten, voordat je de stap naar mensen uit je omgeving of naar hulpverleners in de gezondheidszorg zet. Je hoeft je naam niet te vertellen dat blijft geheim.

Jongeren Informatie Punt

In iedere stad vind je informatiecentra waar informatie en advies wordt gegeven voor jongeren tussen de 12 en 25 jaar. Bijvoorbeeld over school, werk, huisvesting, alcohol en drugs, problemen met jezelf of met je ouders, geldzaken, seksualiteit, politie, vrije tijd en reizen. De medewerkers luisteren naar je verhaal en geven je ondersteuning. Ze zoeken samen met jou naar een oplossing en kunnen ook voor je bemiddelen met andere betrokkenen.

Er worden verschillende namen gegeven aan het JIP, zo heet het ook wel: Jongeren Advies Bureau (JAB), Jongeren Advies Centrum (JAC) en Adviesbureau voor Jongeren en Ouders (AJO).
De hulp is gratis. De adressen en telefoonnummers kun je vinden in De Telefoongids onder de rubriek ‘Hulpverleningsorganisaties’. Of kijk op www.jip.org.

Huisarts

Het zoeken naar hulp begint vaak bij de huisarts. Hij/zij bekijkt of je professionele hulp, zoals een psycholoog of een psychiater, nodig hebt. De huisarts biedt je hulp en ondersteuning bij het vinden van de juiste hulpverlener. Vaak blijkt dat een aantal psychische problemen na een tijdje vanzelf oplossen, bijvoorbeeld doordat omstandigheden zich wijzigen. Een doorverwijzing naar professionele hulp is dus niet altijd nodig.

Let op: De betaling van de huisarts loopt via de verzekering van je ouders, waar jij ook op staat. Je ouders kunnen dus zien dat je daar geweest bent. Soms is het fijn als een van je ouders mee gaat, maar soms wil je liever alleen gaan. Als je niet wilt dat je ouders over je psychische problemen te weten komen, dan kan je zeggen dat je om iets anders naar de dokter gaat, bijvoorbeeld pijn in je knie of een andere klacht die je misschien wel echt hebt.

Bureau Jeugdzorg

In een Bureau Jeugdzorg werken instellingen voor jeugdhulpverlening, jeugdbescherming en jeugd-ggz (geestelijke gezondheidszorg) samen. De meeste bureaus werken ook samen met scholen, GG en GD, bureau HALT en Maatschappelijk Werk.

Voor jongeren tot 18 jaar die:
- zich somber voelen
- zich eenzaam voelen
- willen praten over een nare ervaring (bijvoorbeeld op het gebied van sex)
- willen praten omdat het het niet goed gaat thuis.

Bij Bureau Jeugdzorg werken verschillende hulpverleners. Zij zullen samen met jou zoeken naar een oplossing voor de problemen waar jij mee zit.

Als je je aanmeldt bij Bureau Jeugdzorg (dat kan telefonisch), heeft een medewerker van Bureau Jeugdzorg één of meerdere gesprekken met jou en/of je ouders. Je vragen worden beantwoord en als het nodig is kan de medewerker op grond van deze gesprekken bepalen welke zorg voor jou het beste is.
Informatie, advies en een groot deel van de hulp van Bureau Jeugdzorg zijn gratis.

Je vindt de adressen en telefoonnummers in het roze gedeelte van De Telefoongids onder de rubriek ‘Hulpverleningsorganisaties’ of op www.bureaujeugdzorg.info.

Maatschappelijk Werk

Je kunt ook gebruik maken van de hulp van een maatschappelijk werk(st)er. Als je
- moeilijkheden hebt op school;
- problemen hebt met je ouders;
- je al een lange tijd rot voelt, maar niet weet hoe dat komt;
- seksueel misbruikt of mishandeld wordt;
- problemen hebt met je seksualiteit of met je seksuele geaardheid.

Je vindt het Algemeen Maatschappelijk werk dicht bij je in de buurt. Je vindt de adressen in het roze gedeelte van De Telefoongids bij de rubriek ‘Sociaal-maatschappelijk werk’. Iedereen kan bij het Maatschappelijk Werk terecht, of je nu jong of oud bent. De hulp is gratis.

Maatschappelijk werkers zijn opgeleid om mensen met problemen op weg te helpen. Ze luisteren naar je verhaal, geven advies, ondersteunen je bij het werken naar een oplossing voor je problemen en bemiddelen voor je met andere betrokkenen. Als het nodig is verwijzen ze je naar de juiste instantie. Afhankelijk van je probleem kun je één gesprek met een maatschappelijk werker hebben, maar je kan ook meerdere diepgaande gesprekken hebben. De gesprekken vinden plaats op het kantoor van het Maatschappelijk Werk, maar als het nodig is worden er soms ook gesprekken bij je thuis gevoerd.